2006

Kunstenaar I.

De kunstenaar
I. studeerde aan de Kunstacademie in Maastricht en is een veelzijdig mens. Niet alleen houdt hij zich bezig met ruimtelijke en beeldende kunstvormen, ook muzikaal laat hij zich niet onbetuigd. Het liefst zou hij dan ook beide uitingsvormen met elkaar combineren in een totaalproject: een ‘performance’ waarbij muziek, video en andere visuele middelen naadloos bij elkaar aansluiten.

Het werk
Het beeld is ongeveer 25 x 25 x 25 cm groot en verbeeld een schreeuwende figuur, gevangen in een constructie van lijnen. Veel mensen hebben I. gevraagd of hij hiermee een beeld van een mens tijdens een psychose heeft proberen te maken. Hoewel hij de vraag begrijpt, moet hij toch ontkennend antwoorden. Het beeld illustreert vooral zijn mensbeeld: ieder mens is op een eigen manier gebonden aan grenzen en wil daar voortdurend uit breken.

Oscar Fischer

De kunstenaar
Oscar Fischer maakt sinds de middelbare school pentekeningen. Hij begon aan een tweetal studies (kunstacademie, ICT), maar kon deze door omstandigheden niet afmaken. Zijn voorliefde voor vormgeving en computers heeft hij uiteindelijk weten te bundelen in Desktop Publishing (DTP), een opleiding die hij enige tijd geleden met succes wist af te ronden. Tegenwoordig ligt zijn scheppend werk stil, omdat hij druk doende is zijn leven opnieuw vorm te geven.

Image

Het werk
“Ola”, de hier afgebeelde pentekening is 21 x 29,7 cm groot. In trance-toestand laat Oscar de pen over het papier gaan, waardoor het onderbewuste wordt aangesproken en hij rust en een klare geest krijgt. Blauw, bij uitstek de kleur van rust, benadrukt deze toestand. Zo ontstaat compensatie voor de overdaad aan prikkels van binnenuit. In zijn werk is veelal sprake van organische vormen. Bij analyse achteraf verklaart Oscar de naald in Ola als symbool voor de psychiatrie. Ten tijde van het tekenen was hij daar veel mee bezig in termen van acceptatie en verwerking.

Sebastiaan Linden

De kunstenaar
Sebastiaan Linden tekent al sinds zijn vroege jeugd. Na de HAVO heeft hij diverse opleidingen gevolgd, maar deze door omstandigheden en een beginnende psychose niet kunnen afmaken. Hij heeft zich in de loop der jaren toegelegd op potloodtekeningen, omdat hij daarmee de beelden in zijn hoofd het best kan vastleggen. Om zijn techniek te verbeteren en zich verder creatief te ontwikkelen, heeft hij onlangs een cursus bij Kumulus gevolgd. Momenteel oefent hij zich op eigen kracht in schilderen.

Image

Het werk
Sebastiaan heeft in de loop der tijd een geheel eigen stijl ontwikkeld. In het hier afgebeelde schilderij (50 x 60 cm) menen veel mensen in de aan elkaar gekoppelde gezichten een totempaal te herkennen. Voor Sebastiaan is de betekenis echter geheel anders. Hij probeert in zijn werk het functioneren van een groep weer te geven, alsook de onderlinge relaties en harmonie tussen mensen. Hijzelf is daarbij de observator die van een afstand vastlegt hoe mensen op elkaar reageren.

Jan Vale

De kunstenaar
Jan Vale, ook wel bekend onder de artiestennaam Giacobini, is een creatief man. In zijn jeugd heeft hij een tweetal jaren op het conservatorium klassiek gitaar gestudeerd, een studie die hij in de daarop volgende jaren op eigen kracht heeft voortgezet. Momenteel staat hij officieel geregistreerd als straatmuzikant en is hij gemiddeld drie keer per week in de straten van Maastricht te horen met stukken van Bach, Paganini of Villa-Lobos. Ook op doek of papier brengt Jan Vale een geheel eigen sfeer aan. Sinds 1963 tekent en schildert hij landschappen en portretten. Potlood en acrylverf zijn daarbij zijn favoriete materialen.

Image

Het werk
Het hier afgebeelde werk “Ruïne bij Slenaken”, meet 40 x 32 cm en is met acrylverf op papier geschilderd. Jan Vale heeft zich bij dit werk laten inspireren door de Italiaanse rococostijl van Gianbatista Tiepolo, die gekenmerkt wordt door een helder en licht kleurgebruik. Jan bewaart speciale herinneringen aan de ruïne, die in de jaren ’70 nog in gebruik was als klooster. Dit heeft het werk naar zijn idee extra glans gegeven.